Wydawca treści

Lasy Nadleśnictwa Świdnik

Opis lasów znajdujących się w zarządzie Nadleśnictwa Świdnik

W zarządzie Nadleśnictwa Świdnik znajduje się ponad 11 tys. ha. lasów oraz ok. 340 ha lasów prywatnych nad którymi nadleśnictwo sprawuje nadzór.Pomimo stosunkowo niewielkiej powierzchni lasów zasięg terytorialny Nadleśnictwa jest największy z pośród wszystkich nadleśnictw Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Lublinie (ponad 2300 km2). Wynika to z niskiej lesistości (około 11%)  wokół aglomeracji lubelsko-świdnickiej, a także dużego udziału (około50%) lasów prywatnych efektem, czego jest duże rozdrobnienie kompleksów leśnych.           

Mapa Nadleśnictwa Świdnik

 

Dominującym typem krajobrazu naturalnego wg klasyfikacji E. Romera są wyżyny na skałach węglanowych oraz wyżyny lessowe, a w części północno-wschodniej równiny poleskie na skałach węglanowych. Średnia roczna wartość temperatury powietrza wynosi 6,5-7,5°C, a średnia roczna stycznia -4,0- -4,5°C, w lipcu 18,5°C. Okres wegetacyjny trwa przeciętnie 200-210 dni. Wieloletnia rocznych sum opadów wynosi średnio 550-600 mm.

 Rzeźba terenu na obszarze Nadleśnictwa ma charakter falisty z lokalnymi jarami, jak też dolinami rzek, przecinającymi prawie rolniczy krajobraz.Najbardziej urozmaiconą rzeźbą charakteryzują się obszary na terenie leśnictwa Krzczonów i południowej części leśnictwa Niedrzwica.

Pod względem klimatycznym obszar nadleśnictwa należy do klimatu Wielkich Dolin oraz klimatu Wyżyn Środkowych.Na terenie Nadleśnictwa Świdnik występują gleby:

- brunatnoziemne (gleby brunatne i płowe) - wykształcone z lessów i utworów lessopodobnych,

- bilelicoziemne (gleby rdzawe i bielicowe) – utworzone z piasków luźnych i słabogliniastych,

- śródstrefowe (mady i gleby torfowe) – występują w dolinach rzek.

Lasy Nadleśnictwa to głównie drzewostany liściaste. W składzie gatunkowym przeważa dąb oraz inne gatunki liściaste (buk, jawor, klon, lipa). Jeszcze kilkanaście lat temu dominującym gatunkiem była sosna, obecnie miejsce to zajął dąb, jako gatunek właściwy dla bogatych siedlisk.

Cechą charakterystyczną jest niski udział drzewostanów najmłodszych podklas wieku (Ia – IIIa). Udział powierzchniowy drzewostanów w tych podklasach nie przekracza 5%. Należy przypuszczać, że jest to sytuacja przejściowa. Powierzchnia drzewostanów w KO i KDO oraz planowany wzrost użytkowania rębnego pozwoli na odtworzenie najmłodszych pokoleń. Należy podkreślić zmiany w układzie gatunkowym w klasach wieku. Wśród drzewostanów powyżej 80 lat dominują drzewostany sosnowe, niewłaściwe dla siedliska Lśw. W drzewostanach do 80 lat przeważają drzewostany dębowe. Jest to rezultatem prowadzonej na przestrzeni kolejnych rewizji planów urządzenia lasu przebudowy drzewostanów sosnowych, brzozowych czy osikowych.